PGN breekt Nederlands record


Op kerstmorgen heeft de Protestantse Gemeente Nuenen in De Regenboog het Nederlands record gloriazingen gebroken. Zij zongen het tweede couplet van Lied 487 Eer zij God in onze dagen, in een revolutionaire 41.3 seconden. Het oude record van 43.4 seconden was al jaren in handen van een gemeente in Haastrecht.

Version 2

Wij spraken met pianist Paul Weijmans die het lied begeleidde.

“Dat oude record stond heel scherp. Dat was van vóór de PKN, een gemeente die homogeen synodaal gereformeerd was. Daar had je vrij veel gemeentes bij waarmee je hoge tempi kon halen, wat met die heterogene PKN-gemeentes veel lastiger is. Dus ik ben heel trots dat het ons gelukt is. Vandaag viel alles precies goed. Een stimulerende preek, een vrij lange dienst, zodat men naar het einde wil, maar ook niet te lang, want dan krijg je vermoeiing. En die hoge buitentemperatuur scheelt ook. Alles bij elkaar een verbetering van bijna 2 seconden. Daar komt niemand voorlopig meer aan.”

Doet u het lied geen geweld aan op deze manier?

“Nee, dit lied moet snel gezongen worden. Je hebt organisten die het langzaam spelen, maar dat kan echt niet. Het is de zang van de engelen, dat is een oproep om naar Bethlehem te gaan! Dan moet je niet stil gaan zitten. Veel gemeenteleden begrijpen het lied wél en die willen het gloria in één adem zingen. Maar als zo’n organist dan te langzaam gaat, raken ze in ademnood. Daar zijn wel ongelukken mee gebeurd en in een vergrijzende gemeente moet je daar echt mee oppassen.”

Wist de gemeente dat er een recordpoging gedaan werd? 

“Nee, dat zeg ik nooit van tevoren. Dan krijg je overconcentratie en dan gaat het juist fout. Zelf heb ik me natuurlijk wel goed voorbereid. Je moet als pianist echt in een heel goede conditie zijn. Het is het slotlied en dan heb je er al een hele dienst opzitten. Je mag geen moment verslappen. Veel begeleiders denken dat je moet trekken, maar dat is niet zo. Je moet de gemeente juist zelfvertrouwen geven, daar ga je onwillekeurig sneller van zingen. Als je gaat haasten, hoort men dat en dan heb je hier in Nuenen altijd dwarsliggers die dan juist gaan vertragen. Die gooien de kont tegen de krib en dat kun je met een kerstlied niet hebben. Ik gebruik wel speciale tempo-akkoorden met kleine dissonanten in de linkerhand, wat een gevoel van urgentie geeft, een gevoel van we moeten verder. Ik volg de gemeente en gebruik dat momentum om verder te versnellen. Het is dus geen trekken, maar voortstuwen. En de koster natuurlijk.”

De koster?

“Ja, die had ik wel ingelicht. Die zet aan het begin van het lied de deuren van de kerkzaal open. Dan ruikt de gemeente de koffie en dan gooien ze zeker na zo’n lange dienst er nog een schepje bovenop. Werkt fantastisch.”

En nu? 

“Nou, ik ga niet op mijn lauweren rusten. De Gloria verbeteren zal niet zo makkelijk zijn. Maar ik heb wel nieuwe plannen. Het record van Ere zij God staat al heel lang. Dat wordt niet zo veel meer gezongen, namelijk, zeker niet in de progressieve gemeenten, die toch wat sneller zingen. Daar liggen dus wel mogelijkheden. Ik denk dat de 10-minutengrens te breken is. En, ja, ik zou heel graag met deze gemeente mijn tanden in het werelduurrecord geestelijke liederen zetten. Maar dat is toekomstmuziek.”

Kees Huizing